De schoenmaker en zijn leest

woensdag 17 december 2014
Door: Karel Jonker, commercieel directeur Vegro

In de gemeente waar ik woon zegt men klaar te zijn voor de zorg in 2015. Met een gerust hart kan ik slapen. Alle zorg is ingekocht, ietsje goedkoper dan voorheen en de zorgvrager kan aan de keukentafel zijn verhaal kwijt. Intussen worden er bij de zorginstellingen banen overbodig omdat de zorg anders wordt georganiseerd en de burger meer moet participeren. Zelf doen en zelf bekostigen betekent dat. Op zich kunnen we er niet tegen zijn, die participatiegedachte, want waren we niet een beetje ver afgeraakt van onze zelfhulp en noaberplicht door de zorgende overheid? Ik weet, we hadden geen keus want de economie vroeg om werkende, producerende burgers vanwege de vragende markt dus veel tijd om voor onze naasten te zorgen was er niet.

Nu is het anders, de zorg gaat terug naar de gemeente en de zorgverzekeraar bepaalt naar welk ziekenhuis en tandarts u mag. In een opiniërend artikel van Vera Mulder in de Correspondent van 12 december over zorginkoop wordt het woord angst in dit verband meer dan 10 keer gebruikt. Zeker als het gaat om de eigen keuze. Aan de keukentafel moeten we de eigen keus maken en op sites vergelijken we de onderlinge zorgverzekeraars. Alle verandering is moeilijk en als je aan de zorg komt levert het onrust op. Logisch, want we hebben er allemaal mee te maken. Maar de vraag is natuurlijk, nu de zorg verandert en we meer zelf moeten doen hebben we dan ook meer tijd? Meer tijd om als mantelzorger de zorg voor ouders of buren op ons te nemen? Of hebben wij als burgers/participant ons leven zo ingericht dat meer tijd voor zorg en dus minder werken geen optie is? De (top)hypotheken als restant van een voorbije periode moeten nog steeds worden afgelost, dus voor velen is er geen andere keuze dan door te gaan met het leven van voor de veranderingen.

Ik maak me een beetje zorgen over de gevolgen voor de ouderen. Er zijn voorbeelden van ouderen die nu al te maken hebben met vereenzaming en een gebrek aan aandacht. Enerzijds in de instellingen, waar meer gedaan moet worden met minder, anderzijds door familie en kinderen die ver weg wonen en zich zorgen maken over hun ouders. In mijn plattelandsgemeente wonen de familieleden bijna altijd minimaal 50 km verder. In steden als Amsterdam zit een hele populatie drie hoog achter en komt het huis niet meer uit. Het voorbeeld van de dame van 87 die pas naar de wc kan als de buurvrouw van haar werk komt en haar helpt staat niet op zich.

Wat kunnen wij er aan doen?
Vegro wil in 2015 het initiatief nemen om met haar partners, zorginstellingen, woningcorporaties en gemeenten actie te ondernemen. Hoe geven we een samenhangend antwoord op die vragen die voor 2014 nog werden opgenomen in ouderenzorg of thuiszorg en die nu zelf hun zaken moeten regelen? Hoe past de leefomgeving zich aan aan de burger, i.p.v. hoe past de burger zich aan de leefomgeving aan. Door tal van bestaande oplossingen in de thuissituatie te realiseren, zijn we in staat de burger te blijven bereiken en een veilige woonomgeving te realiseren. Simpele betaalbare woningaanpassingen, E-health en technologische oplossingen waarbij niet de techniek de oplossing is maar het gebruiksgemak voor ouderen en dementerenden. Het product/dienst bestaat! Maar de onwetendheid over deze oplossingen zorgen dikwijls voor onzekerheid. En is dus onnodig.

Met de partners in het Vegro netwerk zijn we in staat de burger te ontlasten en de participatie mede vorm te geven. In eerste instantie vanuit een grote maatschappelijke betrokkenheid waarbij de situatie van de burger altijd het uitgangspunt moet zijn. Wat is er nodig, hoe realiseren we dit en wie betaalt? Door met regionale partners te spreken kunnen we collectieve oplossingen realiseren die door het volume ook voor de burger zelf te bekostigen is. Hiervoor dienen wij ons in te zetten. Houdt de Vegro (schoenmaker) zich bij de leest? Ik denk het wel. Immers Vegro kent de innovaties, kent de zorg en, belangrijker, weet wat er bij de burger leeft. In onze winkels (65) vinden dagelijks gesprekken plaats met zorgvragers, mantelzorgers en professionals over problemen en onzekerheden. De oplossing hiervoor is niet alleen een product uit onze schappen, maar vaak ook een combi met een zorgverlener of woningaanpassing. Door vergelijkbare ervaringen met partners in beeld te brengen boren we oplossingen aan die we afzonderlijk van elkaar misschien niet kunnen realiseren.  Participatie avant la lettre.

Kies een webwinkel

Intramuraal Groothandel